Bu dizide, Washington State University College of Pharmacy tarafından yayımlanan “A History of Pharmacy in Pictures” adlı 40 slaytlık serinin Türkçe çeviriisini bulacaksınız.

Eczacılık mesleği, insanlık tarihi kadar uzak başlangıçlardan ve basit zamanlardan ortaya çıkmıştır. Gelişimi, insanın gelişimiyle paraleldir. Antik çağda insan, içgüdüsüsüyle ve gözlemleriyle öğrenmiştir. Bir yaprak, soğuk su, toprak ya da

Antik Mezopotamya’nın mücevheri ve genellikle uygarlığın beşiği olarak anılan Babil, eczacılık uygulamasına dair bilinen en eski kayda sahiptir. Bu dönemin (yaklaşık M.Ö. 2600) sağlık uygulayıcıları aynı zamanda hem rahip, hem

Çin Eczanesi, efsaneye göre M.Ö. 2000 civarında yaşamış İmparator Shen Nung’dan kaynaklanır. İmparator, yüzlerce bitkinin tıbbi değerini araştırmak için çaba sarf etti. Söylentiye göre birçoğunu kendisi üzerinde denedi ve ilk

Theophrastus (M.Ö. 300 civarı), en büyük erken Yunan filozoflarından ve doğa bilimcilerinden biri olarak kabul edilir ve “botaniğin babası” olarak adlandırılır. Bitkilerin tıbbi özellikleri ve özellikleriyle ilgili gözlemleri ve yazıları,

Mısır tıbbının M.Ö. 2900 civarına kadar uzandığı bilinmesine rağmen, en iyi bilinen ve en önemli ilaç kaydı olan “Papirüs Ebers” (M.Ö. 1500), 800 reçetenin ve 700 ilacın yer aldığı bir

VI. Mithridates, Pontus Kralı (MÖ 100 civarı), ömür boyu Roma’yla savaşmasına rağmen, zehirleme sanatını sadece bir hobi olarak değil, aynı zamanda zehirlemenin önlenmesi ve karşı konulması sanatını da yoğun bir

İnsanlar, müşteri güveninin kazanılması için markalarının kaynaklarının tanımlanmasının prestijli bir avantaj olduğunu erken dönemde öğrendiler. Bu tür bir işareti taşıyan ilk tedavi edici ajanlardan biri, M.Ö. 500’den önce Ege Denizi’ndeki

Başarılı ve kalıcı bilgi sistemlerinin evriminde, birçok insanın gözlemleri veya bir kişinin yoğun çalışmalarının ticaret veya meslek düzeyinden bilim düzeyine geçtiği bir zaman olur. Pedanios Dioscorides (MS birinci yüzyıl), eczanede

Bilinen ve eczacılık, tıp mesleklerinde saygı gören, eski çağ erkeklerinin arasında adı en çok geçen ve saygı duyulan kişi şüphesiz ki Galen’dir. Galen (M.S. 130-200), Roma’da hem eczacılık hem de

Eczacılık ve tıp arasındaki meslek kardeşliği hiçbir yerde Eczacı Damian ve Doktor Cosmas’daki gibi daha çarpıcı şekilde tasvir edilmemiştir. Arap kökenli ikiz kardeşler, dindar Hristiyanlardı ve bilgilerinin yanı sıra hastalarına

Orta Çağ’da, Batı’daki eczacılık ve tıp bilgisinin kalıntıları manastırlarda korunmuştur (beşinci ile on ikinci yüzyıllar arası). Bu bilim adamlarının, yedinci yüzyıldan itibaren manastırlarda öğretildikleri bilinmektedir. Birçok el yazması manastır kütüphaneleri